Bacon Fat Louis – The Glorious Gospel & Blues of Henry Sloan

Allereerst sorry dat het zo langgg duurde voordat ik weer iets hier geplaatst heb. Maar het ontbrak me even aan een ding! TIJD! Het lijkt wel of de tijd steeds sneller lijkt te gaan…. of heb ik het gewoon te druk?!? dat zou ook zomaar eens kunnen…..Ik heb even de balans op gemaakt, ik heb een drukke baan van 40 uur plus reistijd 2 uur per week, besteed ongeveer 8 uur per week aan het voorbereiden en opnemen van mn radioprogramma Blues4you & More Music, Hond uitlaten 90 minuten per week, Huishouden 3 uur in de week,Slapen 35 uur per week. Een week telt 168 uur – 88,90=79,10 79,10 :7=11,30. 11uur en 30 minuten blijft er dan per dag over. Wacht even ben nog wat vergeten de tijd dat ik op Facebook zit das denk ik zn 4 uur per dag, dus dan blijft er nog 7uur en 30 minuten over per dag om te ontspannen. En dan ben ik blij dat ik ook eens lekker in de bank kan hangen met een boek, of een film of serie kan kijkuh!

Goed zo’n goeie drie maanden geleden( November 2017) kreeg ik de nieuwe cd + boekje van Bacon Fat Louis op de mat. Was er ontzettend blij mee en stopte het schijfje gelijk in mn cd-speler. Om hem vervolgens mee te nemen in mn auto en onderweg en terug naar huis van mn werk te beluisteren. Voordat ik aan de recensie begin zal ik de band eerst aan jullie voorstellen. Bacon Fat Louis bestaat uit: Bo Hudson – Gitaar, Cigarbox Gitaar en Zang, Sandy ‘slim” Sticks – Drums & Percussion, Hokey Bellemore – Blues harp en Zang.

Met voornamelijk huisgemaakte instrumenten de cigarbox gitaar en een drumkist met potten en pannen, brengen ze in dwingende kadans de blues terug naar haar oervorm. Namelijk dansmuziek. Opruiende zang, mondharmonica en toetsen zorgen als vette jus voor een smeuig geheel. Zonder enige twijfel zijn ze onder de invloed van Jack White, John Lee Hooker en R.L. Burnside.

Het titelloze debutalbum werd in 2013 goed ontvangen en opende deuren voor veel optredens. In 2016 is er een deelname aan de Dutch Blues Challenge.

er volgt een live album (LIVE! EP) dat werd opgenomen in de Hippe Hut te Dalfsen met hun trouwste fans. En nu is daar dus het conceptalbum “The Glorious Gospel & Blues of Henry Sloan”.

Hierop wordt de legende van Henry Sloan verteld in het décor van onze moderne tijd. Inclusief een mooi boekje met artwork van de kunstenaar Pieter Zandvliet.

 

Maar wat ik me afvraag: wie was dan die Henry Sloan???….

Ik ging op onderzoek uit en vond het volgende; Henry Sloan was een Afro-Amerikaanse muzikant, een van de vroegste figuren in de geschiedenis van de Delta Blues. Er is heel weinig bekend over zijn leven, bijhalve dat hij Charlie Patton op zijn eigen wijze met zijn gitaar begeleidde. Na de Eerste Wereldoorlog verhuisde hij naar Chicago. Er zijn geen opnamen van hem. Volgens onderzoeker David Evans werd Sloan in 1870 geboren in Mississippi. En leefde tegen 1900 in dezelfde gemeenschap als de families Patton en Chatmon in Bolton Mississippi.

W.C. Handy schreef in zijn autobiografie hoe hij wakker werd op een treinstation “…
een magere, losbandige neger [die] was begonnen met het plukken van zijn gitaar naast me terwijl ik sliep. Zijn kleren waren vodden; zijn tenen stoken uit zijn schoenen. Zijn gezicht had iets van het treurige van alle tijden. Terwijl hij speelde, drukte hij een mes op de snaren van de gitaar…. Het effect was onvergetelijk … De zanger herhaalde drie keer de lijn (“Goin’ where the Southern cross the dog”) en begeleidde zichzelf op de gitaar met de vreemdste muziek die ik ooit had gehoord. “

Tot zover de info die ik kon vinden over Henry Sloan. De cd begint met een gesproken intro: “Life is a journey. Everyday Henry Sloan battles though his business like a buffalo dancing with butchers. He meets his fears, victory and failures still searching for wisdom. Or maybe…..Love? But let us realize he’s only human after all. Skin and bones….. Blood and soul…. But ready to roll and born to boogie…. Dan klinken de eerst klanken van de Cigarbox Gitaar…..”Ready to roll” verteld het verhaal van de Hobo Henry Sloan. ( Een Hobo is een zwerver die deel uitmaakt van de Amerikaanse subcultuur van rondreizende dakloze arbeiders. Het was vanaf het einde van de negentiende tot ver in de twintigste eeuw een bekend verschijnsel in de Verenigde Staten. Hobo’s doorkruisten het land door illegaal mee te rijden met goederentreinen). Hoor ik daar nu bekende klanken midden in het nummer van Status Quo? Leuk gedaan jongens! Het nummer “Nobody but you” word ingeleid door de volgende gesproken tekst: “So tell me. What’s that thingamajig you’re playing son? It’s sort of a cigar box guitar sir. I made it myself. Why does it carry only three stringus on it? Yes sir, that’s a manic number. One for the bogusman, one for the musician and one for the holy groupie. (honden huilen op de achtergrond) Now that’s interesting son. But can you handle your gear with tubes only generate a pure rhythm respecting the bogusman’s law all night long? (Honden gehuil) Yes, sir I’ll pray to the bogusman. Are you ready to serve the blues and nothing but the blues only? ( honden gehuil) Yes sir I’ll serve the blues. Play it loud son, play it proud! (honden gehuil, wind en onweer). Dan begint een AC/DC achtig gitaar intro op de Cigarbox Gitaar gevolgd door mondharmonica…..lekker! Gezien de titel van de nummer raad misschien al waar het nummer over gaat. Iedereen is op zoek heeft vragen wie ben ik, wie wil ik zijn enz…. Ben gewoon jezelf das goed genoeg!! Zoals Bacon Fat Louis dat doet!! Wat een goed conceptalbum is dit geworden alle onderwerpen van de blues komen voorbij, eenzaamheid, wanhoop, vrijheid en liefde. De stijl waarin ze spelen is te omschrijven als Delta blues een scheut, rock, boogie en gospel. Of zoals ze zelf zeggen: We’ve got teaspoons of madness. Three hollering souls, a steaming kettle full of peacock soup and a furious rhythm! So now all we need to break that sonic spell, is a handful of confetti and and one bottle of black rum. Schittend!!  Het album telt 18 tracks en zou zo een soundtrack van een film kunnen zijn. Of zouden de heren daar al stiekem mee bezig zijn?

 

 

 



2 gedachtes over “Bacon Fat Louis – The Glorious Gospel & Blues of Henry Sloan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s